het huis wordt ontkleedt.. vandaag, binnen welgeteld een uurtje, wordt onze keuken uitgebroken.. een emotioneel afscheid.. de keuken is de eerste plaats die door onszelve werd geplaatst en en gericht.. er zijn heelder runds en varkensbeesten gepasseert.. aardappelvelden en rijsten aanverwante zijn er gekookt en zeeën van koffie zijn er geknutseld..
Er is in afgewassen en afgedroogt.. er is in gevogelt en gekuist..
En nu.. staat ze er eenzaam en alleen met haar kastjes en deurtjes.. scheel van den honger en wetend dat er geen weg terug is..
Het huis is momenteel een opslagplaats voor alles en nog wat.. anders ook maar dan gestructureerd..de senseo staat op de buffetkast.. de frietketel waar ooit de kachel stond en GodWeetWaar onze microgolf staat.. tsss..
Er is geen weg terug.. het lijkt zo onwezelijk.. volgende week staat er hier niks meer recht.. buiten hetgeen dat nog recht zou moeten staan.. dan lopen er onbekende door ons huis alsof ze hier den boel overnemen.. en ik ben al zo voor onbekende.. zie da ze mij herkennen zoals overlaatst..
‘Mijn vrouw kent u..’ hoorde ik een collega opt werk kwelen.. nu is dat iets dat ik niet dikwijls hoor.. maar ik ben ne bekende jongen dus het kan.. ‘ja wij waren foto’s aant bekijken van het personeelsfeest en ze herkende u meteen..’ er werden mogelijkheden besproken vanwaar het vrouwmensch en ikzelve elkaar van zouden kennen.. namen werden meerdere malen gevraagd.. en plaatsnamen werden om de oren geknald alsware het een nieuw spellekesprogramma op den vtm.. maar dan zonder vtm..
‘nee’.. ‘nee’.. ‘nee’.. er werd geen logische verklaring gevonden tot ik even later tegen Ventje zei.. ‘zie dat die mijne blog leest..’ ‘zie dat die Uwe Herkenbare Bekende herkent heeft en het nie kan plaatsen..’ stel u voor dat die wel weet vanwaar ze me kent.. maar het nog nie doorheeft.. en wat als ze het wel doorkrijgt..? ‘ .. ‘en gaat verkondigen dat ik Uwe Gekribbelde TerugNaarSchoolactie ben..?’ ‘en dat iedereen op werk het straks weet..?’ kan ik dan nog gewoon gaan werken..? iedereen weet dan alles van mezelve.. misschien nog wel meer dan ik weet.. dat ik om de vijf voet de vraag krijg voor een foto en handtekening.. en een klein tekstje voor de schoonma..
Dus laat ons afspreken dat als ge mij ooit herkent.. vergeet het gewoon.. doe alsof ge me nog nooit gezien hebt.. alsof ik niet in staat ben om Uwe Herdrukte Larousse te zijn.. het bespaart ons beide een illusie en mij de roodwangigheid.. want geeft toe.. ik zet hier soms wat zever op… en ik ben zo niet in het echte leven.. of misschien wel.. maar heb ik het nog nie door.. maar het bespaart u ook heel wat werk.. want nu kunt ge mij adoreren op het wereldwijde web.. en als ge het wereldkundig maakt moet ge mij in het echte leven ook gaan adoreren.. en ge moogt da.. maar weet dat dit een fulltime bezigheid is… ge wordt meegezogen in de letterkes en leefwereld van een lichtgestoorde geobsedeerde Blogfreak.. veel kans dat ge me ooit bij ‘Jambers 50 jaar’ later ziet.. of dat ge zelf bij ‘Jambers’ zit.. tussen stapels laptops en foto’s van Uwe BijnaKeukenLoze HoofdLetter..
Maar goed.. ik moet nog een doos of twee wegzetten alvorens de keukenafbreektroepen hier aankomen.. en ik heb nog gene koffie gehad.. waar heb ik die trouwens gelaten.. ah.. naast de zetel.. tsss…
in gevogeld?? haha